پای دراز و گلیم کوتاه

نرگس محمدی در یادداشتی به مناسبت آزادی بهاره هدایت برایش نوشته:«روز یکشنبه پس از ملاقات به بند بازگشتیم. غروب بود که نامه آزادیات به بند تحویل داده شد. هوا تاریک بود. بند سراپا هیجان و شادی بود. شروع کردیم دست یکدیگر را گرفتن و سرود خواندن، دست زدن و سوت زدن. مأموران، خانمها را به حیاط بردند. دست در دست هم سرود ای ایران، نام جاوید وطن و یار دبستانی را خواندیم. اشک از چشمانمان سرازیر بود. با اینکه در انتظار و آرزوی آزادیات بودیم اما باور نمیکردیم. بالاخره بهار آزاد شد. تا ساعتها بند، غرق آواز و سرود و رقص و پایکوبی بود. یکی از مأموران میگفت در تمام سالهای خدمتم تا این حد از آزادی کسی خوشحال نشده بودم. به بند بازگشتیم. تختی که کنار تختم خالی بود، هم مایه خوشحالیام بود و هم مایه دلتنگیام. به یاد آخرین شبهایی که با هم بودیم آهنگ «دل من و شیدایی» محسن چاوشی را گوش کردم...».من اگر محسن چاوشی بودم، از شنیدن این خبر ذوق می کردم، می رفتم توی حیاطِ داشته و نداشتهی خانه ام و داد می زدم «فوق ثریا دل من». پای دراز و گلیم کوتاه...ادامه مطلب

ولی قبول کنید بشر اساسا ظرفیت این چرخش 90 درجه ای در جهت عقربه های ساعت را نداشت.

پای دراز و گلیم کوتاه...

هنوز هم که هنوزاست، واژه ی بکار.ت (مخاطب این خطوط لابد ذهنش مثل من شرطی شده و این واژهذهنش را به سمتی می برد که از دید من نباید ببرد !نَبَرَد آقا، نَبَرَدخانم، نَبَرَد !آن مفهوم مزخرفتر و توهین آمیزتر از آن است که من به خاطرش دست به قلم شوم، پس روی آن مفهوم رادر ذهن تان قلم بکشید.) اولین چیزی را که به ذهنم میآورد، یک جزیره ی متروکه ی بی رد پاست. چیزی شبیه جزیره ی رابینسون کروزوئه قبل ازرابینسون کروزوئه. اهلی نشدنش را دوست دارم. گیجی اش از روایت دیگر جزیره ها ازغریبه ها و سوغات های شان را. تزلزل گاه و بیگاهش را.این جزیره میتواند یک عادت شخصی، یک تعهد به پای دراز و گلیم کوتاه...ادامه مطلب

وقتی قبل ازشروع 90، صدای مخصوص تمام شدنِ پیام های بازرگانی پخش می شود و تو تمام حواست راجمع می کنی که ابتدای برنامه را از دست ندهی، ولی باز هم تبلیغات ادامه دارد، یعنیاین شبکه 3 دارد به شعور مخاطبین توهین می کند. اگر چند بار این اتفاق پشت سر همبیفتد، حس احمق شمرده شدن هم به من دست می دهد.فکر نمی کنماینجا اروپاست. دلم هم خوش نیست. فقط دارم از حق طبیعی ام دفاع می کنم. پای دراز و گلیم کوتاه...ادامه مطلب

برای بعضی کارهاواقعن بهانه لازم است. مثلا من اگر هر روز جلوی شما –خود شخصشخیص شما را می گویم!- بگیرم و همین حرفایی که اینجا می نویسم را بگویم، به سلامتعقلی من شک می کنید !به نظر من حتیجایی مثل دانشکده هم بهانهست ! برای یاد گرفتنِ اینکه جنس مخالف هیولا نیست وفرشته نیست. بهانه ایست برای یاد گرفتنِ جورِ دیگری بودن.اما روز دختر،از آن بهانه هایی ست که من دوستش دارم. گیریم که خیلی ها اصلا این روز را مسخرهبدانند. گیریم که بعضی ها با مناسبتش مشکل داشته باشند. گیریم که بعضی ها بگویند «فلسفهی روز دختر چیست؟ روز زن برای تکریم همسر و روز مرد برای احترام به پ پای دراز و گلیم کوتاه...ادامه مطلب