پای دراز و گلیم کوتاه

ما مردان باید نوع نگاه مان به دختران و زنان این سرزمین را عوض کنیم. آنها شهروند درجه دو نیستند. هویت و موجودیت مستقلی دارند و برای آسایش یا هموار کردنِ مسیر خوشبختی ما به این دنیا نیامده اند. رها شدن از زیر بار سنگینِ نگاه مذهبی/قومی به زن که با پشتوانه ی هزاران ساله ی ایدئولوژیک همراه بوده، ساده نیست، ولی به قول نزار قبانی :به دنیای متمدن پا نخواهیم نهادمگر آنگاه که زن در میان مااز یک لایه گوشت چرب و نرمبه صورت یک نمایشگاه گل درآید...xa0پسری که با ادبیات توهین آمیز با همکلاسی ات صحبت می کنی، آ...

درست مثل بچه ای که قوطیِ رانی را صد بار تکان می دهد تا مگر تکه ای چیزی تهش باقی مانده باشد، هر چه تلاش کرد فایده ای نداشت. آخرین تکه های بودنش درونم ته کشیده بود و چیزی تکانم نمی داد. خیلی که بخواهم کنکاش کنم و ریز شوم، فقط یک بند باریک درونم مانده بود که به حرمت درددل های امیر نخلستان با چاه، سالی یک بار میهمان رمضانم می کرد. خدا را می گویم. از در بیرونش می کنم و از پنجره می پرد داخل. به گوشش رسیده که مردنش را دیده ام و می ترسد اعلامیه ی ترحیمش را بر در و دیوار بچسبانم. بی خود نگران است. من کا...